KAVITHAKAL

സുഗതം (ആദരപൂര്‍വ്വം പ്രിയ കവയിത്രി സുഗതകുമാരിക്ക്)

മണി കെ. ചെന്താപൂര്


ആരൊരാള്‍ വേറെ, കടയറ്റു വീഴും 

തരുവിന്റെ രോദനം കേട്ടരുതെന്ന് പറയുവാന്‍

ആരൊരാള്‍ വേറെ, സ്വര്‍ണ്ണ മണലൂറ്റി താണുപോം 

ജലകന്യ തന്‍ കണ്ണുനീര്‍ കണ്ട് വിലപിക്കുവാന്‍ 

ആരൊരാള്‍ വേറെ, ഭൂമി തന്‍ മാറിടം 

കൂര്‍ത്ത യന്ത്രപ്പല്ലിനാല്‍ മാന്തിപ്പൊളിച്ച്

കൊറ്റിയും ഓലേഞ്ഞാലിയും,പച്ചപ്പനം തത്തയും 

മാനത്തു കണ്ണിയും ഞണ്ടും 

വെട്ടുക്കിളികളും പ്രാവും പരുന്തും സ്വച്ഛം

വിഹരിച്ചതാം വേര്‍പ്പില്‍ വിളഞ്ഞ പാടങ്ങള്‍ക്ക് 

ഊര്‍ദ്ധ്വം പകര്‍ന്ന ക്രൂരതയ്‌ക്കെതിരെ ഗര്‍ജ്ജിക്കുവാന്‍.

ആരൊരാള്‍ വേറെ, കാട്ടുപൊന്തയിലുറുമ്പിന്‍ കടിയേറ്റ

കുഞ്ഞിന്റെ ദൈന്യം ദൈവവിളിയെന്നറിയുവാന്‍.

ആരൊരാള്‍ വേറെ, മണ്ണിനും പെണ്ണിനും 

കുഞ്ഞിനും കുളിരിനും മുത്തശ്ശി വൃക്ഷത്തിനും 

പൊള്ളിപ്പനിച്ചുഴറി നടക്കുവാന്‍.

മണ്‍കവിമരക്കവി വികസന ഭ്രാന്തിന്റെ 

പരിഹാസമേറ്റ തളരാത്ത വാക്കേ

മണ്ണിന്നഗാധമാംമരക്കവി വികസനഭ്രാന്തിന്റെ 

പരിഹാസമേറ്റ് തളരാത്ത വാക്കേ 

മണ്ണിന്നഗാധമാം മുറിവിലാര്‍ദ്രം നോക്കി 

നൊന്തു ചോന്നിട്ടും കാഴ്ച മങ്ങാത്ത കണ്ണേ 

തുമ്പ പൂക്കാത്ത കോണിലും പ്രതിരോധമായ് 

തെല്ലു പോലും തളരാത്ത പാദങ്ങളെ 

അന്തപുരങ്ങളില്‍വ്യാജ ദുഃഖങ്ങള്‍, സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ക്ക്് 

ചിന്തേര്‍ കൊടുക്കാത്ത നേരിന്റെ വദനമേ

വറുതികള്‍ വന്നു കൂടുമ്പോഴും നാളേക്ക് 

ബാക്കി വയ്ക്കാനെന്ത് ? കയര്‍ക്കും തൂലികേ,

പൊത്തിപ്പിടിക്കുവാനൊന്നുമില്ലാതെയായ്

മൊത്തത്തില്‍ നമ്മെ കവര്‍ന്നു കാലം!

അമ്മേ പൊറുക്കുക ഈ മഹാപാപികള്‍

പെറ്റമ്മയേയും വിറ്റു തിന്നുന്നവര്‍

അമ്മേ ക്ഷമിക്കുക, ധരിത്രിയെപ്പോലെ 

ഒരു പ്രളയത്തില്‍ എല്ലാം ആണ്ടു പോകും വരെ 

അമ്മേ സുഗത സഞ്ചാരം തുടരുക

പാവം മാനവ ഹൃദയങ്ങള്‍ക്ക് കാവലായ് 

നല്ല വാക്കായ് വികാരമായ് 

പ്രാണനാളം കെടും വരെ. മനസ്സ് മീഡിയ