ARTICLE

പടിയിറക്കപ്പെടുന്ന മാതാപിതാക്കള്‍

ജിസ്മി


വസന്തത്തിലെ ഓരോ തളിരിലയിലും കുറിക്കപ്പെട്ട സത്യമാണ് വാര്‍ദ്ധക്യമെന്നത്. എല്ലാവര്‍ക്കും ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരും എന്നു ചിന്തിക്കാതെയാണ് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലെ പലരും വയോധികരോടു പെരുമാറുന്നത്. കാണപ്പെട്ട ദൈവങ്ങളാണ് മാതാപിതാക്കള്‍. 'ദൈവം കഴിഞ്ഞാല്‍ മാതാപിതാക്കള്‍' മഹാനായ വില്ല്യം പെന്നിന്റെ ഈ വാക്കുകള്‍ നമ്മളിലെത്രപേര്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാകും? ജീവിതത്തിന്റെ നല്ല പകുതി മുഴുവന്‍ മക്കളുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കും ഉന്നമനത്തിനും വേണ്ടി സുഖലോലുപതകള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച്  വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി അദ്ധ്വാനിച്ച മാതാപിതാക്കളെ വയസ്സാകുമ്പോള്‍ പടിയിറക്കി വൃദ്ധസദനങ്ങളില്‍ തള്ളുന്ന രീതി നമുക്കിടയില്‍ ഏറി വരികയാണ്. ഭാരതം പോലുള്ള തനിമയാര്‍ന്ന സംസ്‌ക്കാരവും വിലമതിക്കാനാകാത്ത പൈതൃകവുമുള്ള നാട്ടുകാരായ നമ്മള്‍ പലപ്പേഴും പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളെ അനുകരിച്ച് സ്വയം കുപ്പ പാത്രങ്ങളിലെത്തിച്ചേരുന്ന പ്രവണതയ്‌ക്കെതിരേ തൂലികകൊണ്ടെങ്കിലും പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ. ജീവിതത്തില്‍ ഇരുമ്പു ഹൃദയമുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്കു മാത്രമല്ലേ, എല്ലാം ഊറ്റിക്കുടിച്ച് സ്വയം വീര്‍ത്തശേഷം ഒരു കുപ്പിയെറിയുന്ന ലാഘവത്തോടെ മാതാപിതാക്കളെ ഇങ്ങനെ കുപ്പയിലേക്കെറിയാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ആധുനിക യുഗത്തിന്റെ ശാപമായ ഈ 'ഡിസ്‌പ്പോസിബിള്‍ സംസ്‌ക്കാരം' സ്വയം വിനയാകുമെന്ന് എന്തേ ആരും ഓര്‍ക്കാതെ പോകുന്നത്? വാര്‍ദ്ധക്യത്തില്‍ മരുന്നും ചികിത്സയും മനഃശ്ശാന്തിയും എന്നതുപോലെ തന്നെ അവര്‍ക്കുവേണ്ട  അത്യാവശ്യ ഘടകങ്ങളാണ്  ഉറ്റവരുടെ സ്‌നേഹവും, സാന്നിദ്ധ്യവും പരിചരണവുമെല്ലാം. അത് അവര്‍ക്ക് മരണത്തിന്റെ താഴ്‌വരയില്‍പോലും കരുത്തേകുന്നു.  ജീവിതനേട്ടങ്ങള്‍ക്കു പുറകേ നെട്ടോട്ടമോടുന്നതിനിടക്ക് മാതാപിതാക്കള്‍ ഒരു ഭാരമെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ അവരെ സൗകര്യപൂര്‍വ്വം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവര്‍ ഒരു കാര്യം കൂടി ഓര്‍ക്കുന്നതു നല്ലതായിരിക്കും. ഏതാനും വര്‍ഷം കഴിയുമ്പോള്‍ നമ്മളായിരിക്കും ഇന്ന് കാണുന്ന മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും. മനസ്സ് മീഡിയ